گفتاری از استاد سید علی نحفی ، صبح و شب تائب باشید (18 مهر)
صبح و شب تائب باشید
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین ، باری الخلائق اجمعین ، باعث الانبیاء و المرسلین ، الذی بعد فلا یری و قرب فشهد النجوی ، و الصلاۀ و السلام علی سیدنا و حبیب قلوبنا ابی القاسم محمد(ص) و آله الطیبین الطاهرین .
قال الله الحکیم و توبوا الی الله
خداوند تبارک و تعالی می فرماید که توبه کنید و بازگشت کنید به سوی خدا .
ما گرفتار یک مسئله اجتناب ناپذیری هستیم که گناهان ما از آنجا نشئت پیدا کرد و آن مسئله کمبودی است که خلق دارند و اجتناب ناپذیر است . پیامبر اکرم ، خاتم انبیاء محمد مصطفی(ص) فرمودند : حق الله تبارک و تعالی اعظم من ان یقوم به الناس و لکن اسوا تابیئن و اصبحوا تابئین .
اینجا آب پاکی روی دست همه می ریزد . می فرماید : حق الله تبارک و تعالی اعظم من ان یقوم به الناس عظیم تر است از اینکه ناس بتوانند اقامه آن حق را بکند . ناس یعنی همه ، انبیاء ، اولیاء و سایرین . بعد حضرت فرمود ولکن اسوا تابئین و اصبحوا تابئین . فرمود شما همه صبح تائب باشید و هم شب یعنی دائماً در حال توبه باشید . از آن وقتی که ما خلق شدیم ، از آن وقتی که ما ناس شدیم و انسان شدیم کوچکتر شدیم از اینکه بتوانیم به حق الله قیام کنیم . برای اینکه قیام هر چقدر به حق الله قیام کنیم باز مدیون تر و منت خداوند تبارک و تعالی بر ما بیشتر می شود . به داوود(ع) وحی شد داوود نعمت های مرا تشکر کن . گفت خدایا چگونه تشکر کنم نعم تو را در حالی که هر تشکری که بنمایم خود یک توفیقی است از جانب تو یک چیز خوبی است که به من عنایت کردی . برای این تشکر هم تشکری لازم است و اگر این تشکر دومی را موفق شدم بکنم بار سوم برای این تشکر هم تشکری لازم می آید که موفق شدم شکر نعمت تو را کنم و قص علی هذا مسایر تشکرهای پی در پی که لازم می آید .
آخر ما چیزی نداریم به خدا عرضه کنیم چون هر چه به خدا می دهیم از خدا می دهیم . اگر هم تشکری و پاداشی می دهیم از خود خدا می دهیم لذا نهایتاً کار ما به جایی نمی کشد . الا که نهایت بشکنیم [خودمان را] و اقرار کنیم به اینکه خدایا ما عاجزیم از اینکه حق نعمت تو را در یک مطلب در یک بعد ادا کنیم . چون اینها همه از توست این را داوود(ع) به خدا گفت در وقتی که خداوند فرمودند تشکر کن از من . وقتی این را عرض کرد خداوند تبارک و تعالی فرمودند که داوود ما این را به عنوان شکر از تو می پذیریم .
در حقیقت در این استغفاری خوابیده بود . یعنی خدایا [ما] نمی توانیم ، تو بپوشان عیب ما را . استغفار طلب غفران است . از غَفَره ، معنای پوشاندن می آید . من طلب غفران می کنم از تو . یعنی خدایا آنجایی که کار خیلی خراب است ، آنجایی که من به صفر و به عجز و به ناداری و جهل رسیدم آنجا را بپوشان . وقتی آنجا را پوشاند آن وقت است که دیگر این را به لطف خدا به حساب خودش می گذارند . که این از تائبین است ، این از مستغفرین است ، این از شاکرین است . اینها را می گذارند به حساب خودش در وقتی که خداوند تبارک و تعالی عنایت کند [خدا] و به کسی عنایت می کند که این را بداند که نهایتاً هیچ کس نمی تواند به حق الله قیام کند ، حق الله تبارک و تعالی اعظم من ان یقوم به الناس . حق خدای تبارک و تعالی اعظم است از اینکه ناس بتوانند به آن قیام کنند ولکن اسوا تائبین و اصبحوا تائبین . فرمود ولکن شما فقط شب و صبح تائب باشید . تائب از اینکه خدایا ما از وقتی که موجود شدیم اینجور بیچاره شدیم اینجور فقیر شدیم . نمی توانیم کوچکترین حق تو را ادا کنیم . ببخش ما را .
توبه از قصور یا تقصیر
این توبه ای بود که همه انبیاء می کردند . این توبه ای بود که معصومین هم می کردند . این توبه ای بود که پیامبر اکرم(ص) فرمودند : و انی لا ستغفر الله فی کل یوم سبعین مره : من در هر روز 70 بار استغفار می کنم خدا را . این توبه از تقصیر نیست . توبه و استغفار و اعتزار از قصور است . قصور هم توبه می خواهد . قصور هم عذرخواهی می خواهد . شما اگر در خیابان رد می شدید ـ یک مثلی عرض می کنم که مقایسه بفرمایید ـ اگر شما من حیث لا یشعر (بدون اینکه متوجه باشید ) خوردید به یک آدمی و افتاد در جوی ، نباید بگویید من عمداً نکردم . عمداً اگر هم نکردی این قصور تو بود که مزاحم مردم شدی . لذا باید آدم عاقل عذرخواهی کند . عذرخواهی همه اش از تقصیر نیست . عذرخواهی از قصور مقدم از عذرخواهی از تقصیر است برای اینکه این فراگیر است . انبیای عظام و اولیای کرام خداوند تبارک و تعالی با اینکه معصوم بودند اینها معصوم از تقصیر بودند ، معصوم از قصور که نبودند ، قاصرند خلق . حق الله تبارک و تعالی اعظم من ان یقوم به الناس . حق خدای تبارک و تعالی عظیم تر است از اینکه مردم به آن قیام کنند یعنی کل ناس . اینها مبانی توحید است . اینها اصول توحید است . اینها به آدم عیار می دهد . اینها به آدم وزن می دهد . دانستن و جا افتادن این مطالب عبادات انسان را پر ارزش می کند و انسان را از جهل نجات می دهد .
سید علی نجفی (9) | تائب (1)
